Nieuws item
Een van de laatste optiek-iconen is niet meer. | 10-10-2011
Op woensdag 5 oktober jl. ontvingen we het droeve bericht dat Ab Stek was overleden.|
Een van de laatste optiek-iconen is niet meer. Misschien heeft de laatste optiek generatie Ab Stek niet gekend, de generaties daaraan voorafgaand moeten weet hebben gehad van deze markante man. Een man met een droom en een visie. Een man waar contactlensland aan schatplichtig is. Een van de eerste pioniers die Nederland heeft gehad. Mede-oprichter van UCO, heden ten dage nog steeds een bloeiende onderneming. Ook de door hem ooit opgerichte contactlenspraktijk bij oogarts Hora Adema in Amsterdam, wel al een tijd op een andere locatie, is nog steeds in vol bedrijf. Altijd bezig geweest om de ultieme vormstabiele contactlens te ontwerpen. Dat andere specialisten andere filosofieën over contactlenzen hadden kon niet altijd zijn goedkeuring wegdragen. Dat wekte nogal eens wrevel. Maar Ab ging door en liet zich nooit van de wijs brengen.
Al vroeg, het moet eind jaren 60 zijn geweest, maakten wij tijdens de opleidingen kennis met Ab, dan wel in de setting van student en docent. Hij was een docent die de aandacht kon vasthouden en zijn enthousiasme aan je overbracht, voor hem wilde je wel scoren.
Dan was je zelf eindelijk wat gerijpt en opgeleid en mocht je met Ab in de examencommissie contactlenzen meedraaien, later ook in de sectie oog en bril, oog en contactlens (voorlopers van Podium Cornea en Contactlenzen). Veel examen vragen ontlenen hun oorsprong uit zijn kennis over vormstabiele contactlenzen. Jaar na jaar en steeds maar dat enthousiasme en altijd student gericht om die er maar door te krijgen ondanks dat die het uiteindelijk zelf moest verdienen. Ab had altijd zijn mening klaar en liet zich zelden ompraten. Dat was wel eens lastig maar je wist wel waar je aan toe was. Wij waren wel gek met Ab, mede vanwege zijn integere en goudeerlijke persoonlijkheid.Wie kende hem niet? De man met zijn onafscheidelijke pijp kijkend naar de sterren in zijn eigen sterrenwacht. Jan van Pelt en Wim Ellerman
|


